Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

"ΓΟΡΓΟΝΕΣ και ΜΑΓΚΕΣ" : Ελληνικό Κινηματογραφικό Καλοκαίρι

Ελληνικό Καλοκαίρι...
Λουσμένο στο ευλογημένο Φυσικό φως, στο καταγάλανο του Ουρανού, στο απέραντο γαλάζιο της Θάλασσας.
Ελληνικό Καλοκαίρι: μοναδική ευλογία, δώρο Θεών στους ανθρώπους και ειδικά σε αυτούς που έχουν τα μάτια να το δουν και την ψυχή να του δοθούν.

Ελληνικό Κινηματογραφικό Καλοκαίρι
Απαραίτητο Μοναδικό Απεριτίφ της νοσταλγίας, της θύμησης, της νιότης.
Αλάνθαστο φάρμακο στη θλίψη. Μοναδικό γιατρικό με το χαμόγελό του.

ΓΙΑΝΝΗ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗ

"ΓΟΡΓΟΝΕΣ και ΜΑΓΚΕΣ"


Απλώστε το ηλιοψημμένο σας κορμί στην ξύλινη πολυθρόνα. Χαλαρώστε με την όποια όμορφη παρέα σας. Το αεράκι φέρνει το άρωμα από τα μυρωδικά παντού. Ο βασιλικός, το δεντρολίβανο, η λεβάντα στην αυλή. Όλα μοσχοβολούν. Βάλτε κάτι δροσιστικό, ένα χυμό, λίγο καρπούζι, ένα παγωτό και πάμε να αφεθούμε στις Κινηματογραφικές Γοργόνες και τους Μάγκες του, του μεγάλου μας δημιουργού και φίλου Γιάννη Δαλιανίδη.


Ο Πέτρος Αθανασίου (ο ωραίος καρδιοκατακτητής ΦΑΙΔΩΝ ΓΕΩΡΓΙΤΣΗΣ), κλασικό καλομαθημένο πλουσιόπαιδο βασανίζει τον δύσμοιρο Πατέρα του (ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ). Πότε με τα αποτυχημένα του ράλλυ, πότε με τα συνεχόμενα τισλιμπουρδίσματά του, με λίγα λόγια του ...τρώει τα λεφτά όπως κάθε σύνηθες κακομαθημένο πλουσιόπαιδο εκείνης της εποχής (και ίσως όχι μόνο...)
Από κοντά του ο Κώστας ο ...Γρίππης (ΧΡΟΝΗΣ ΕΞΑΡΧΑΚΟΣ), κολλητός του φίλος που μοιράζεται αυτός τις ...καρπαζιές και τις πατητές από τις αποτυχίες του φίλου του.
Η Μαγική Ύδρα θα γίνει το επόμενο ....πεδίο "μάχης" για τους φίλους μας.
Εκεί αναχωρούν για ...business (ο Θεός να τις κάνει δηλαδή...) καθώς μάθανε πως έρχονται ....επενδυτές (κάτι μου θυμίζει...) για τουριστικές εγκαταστάσεις και έτσι τρέχουν να αγοράσουν.
Από κοντά η άσπονδη φίλη τους και ...ανταγωνίστριά τους, η Φλώρα (ΜΑΙΡΗ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ), μια δίμετρη αισθησιακή γυναικάρα, κάτι σαν Αρχαία Ελληνίδα Θεά, μια πραγματική Γοργόνα.


Η εν λόγω παρέα δεν αργεί να βάλει "φωτιά" στην πανέμορφη, γαλήνια νησιώτικη γειτονιά των κατοίκων του νησιού, που ζουν τα δικά τους όνειρα, προσδοκίες και απωθημένα.
Εκεί θα συναντήσουν μιαν άλλη νησιώτικη γοργόνα, την Χρύσα (ΝΟΡΑ ΒΑΛΣΑΜΗ) ερωτευμένη με έναν αγνό και ατόφιο μάγκα τον Νικόλα (ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΣΕΙΛΗΝΟΣ).
Την αθεράπευτα αφελή Μαρίνα (ΜΑΡΘΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ) που ταλαιπωρεί τον αδελφό της Παναγή (ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ).


Εκεί πολλά θα ανατραπούν στις σχέσεις και στις επιδιώξεις της παρέας καθώς η Φλώρα δέχεται το ...ανελέητο φλέρτ ενός άλλου "Έλληνα Αρχαίου Θεού", του Ιάσονα (ΛΑΚΗΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ στις ....δόξες του), γιου της πλούσιας αρχόντισσας του νησιού (ΜΑΡΙΑ ΦΩΚΑ), στο οποίο, πείτε μου, πως μπορεί να ...αντισταθεί. Μέσα σε όλο αυτό έχουμε και τη Μαρίνα να ερωτεύεται σφόδρα τον Πέτρο...

Ε...... να σας πω, φαντάζομαι έχετε ήδη ξεκινήσει να βλέπετε την ταινία. Τα υπόλοιπα επί της Οθόνης...


Για να θυμηθούμε τους υπέροχους συντελεστές της αγαπημένης μας αυτής ταινίας που είναι λουσμένη στο χρώμα της Ύδρας.

Πρεμιέρα: 2 Δεκέμβρη 1968  (Καλοκαιρινή ταινία με πρεμιέρα στην καρδιά του χειμώνα τώρα....)

Σενάριο-Σκηνοθεσία:  ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗΣ
Κινηματογράφιση:  ΝΙΚΟΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ
Μουσική:  ΜΙΜΗΣ ΠΛΕΣΣΑΣ
Μοντάζ:  ΠΕΤΡΟΣ ΛΥΚΑΣ

Παραγωγή:  FINOS FILMS

Υπέροχη όπως πάντα η Μουσική του ΜΙΜΗ ΠΛΕΣΣΑ, με τα τραγούδια του δοσμένα από τρεις μεγάλες φωνές των: ΓΙΑΝΝΗ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ, ΜΑΡΙΝΕΛΑΣ, ΔΑΚΗ




Ποιες σκηνές τώρα να διαλέξει κανείς απ την ταινία ; ειλικρινά δύσκολο

-Τον μοναδικό χορό του ΒΑΓΓΕΛΗ ΣΕΙΛΗΝΟΥ στο "Άνοιξε πέτρα" της Μαρινέλας ;

-Τον χορό των Χρονοπούλου-Κομνηνού στο "Τόσα καλοκαίρια" του Δάκη ;

-Τις αλησμόνητες πατητές του δύσμοιρου Εξαρχάκου στη θάλασσα ;

-Τους ...επενδυτές κοτοπνίχτες στο νησί (βρε κάτι μου θυμίζει....) ;

-Τα μηνύματα της Αρχόντισσας ότι το μέλλον ετούτου του τόπου είναι η Θάλασσα και η Γη του και "Οι ξένοι θέλουν να σας αρπάξουν τη γη για ένα κομμάτι ψωμί" ; (Αυτό κι αν κάτι μου θυμίζει....)

Η Ταινία σάρωσε σε εισπράξεις πρώτης προβολής, αυτό δα έλειπε, κόβοντας 414.724 εισιτήρια.






Άντε, άντε, ξεκινείστε να βλέπετε, άρχισαν οι Τίτλοι της ταινίας......


4 σχόλια:

  1. Πράγματι αξεχαστες ταινιες πολλες θυμησες και αξεχαστα χρόνια .. που θα υπαρχουν μέσα στις καρδιες μας όσο ζούμε!!!..ανεπανάληπτες στιγμές..!!
    καλα να είσαι και να περνας ακομα καλύτερα..!! καλο σου μηνα .. και καλο καλοκαιρακι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλό και ευλογημένο καλοκαίρι και σε σένα Ρούλα μου. Να απολαμβάνεις κάθε σου στιγμή. Όμορφες αναμνήσεις κρατάμε με τις ταινίες αυτές. Σε φιλώ καλή μου.

      Διαγραφή
  2. Σκέφτομαι συχνά, πόσο σνομπάραμε κάποιοι για ένα διάστημα, αυτές τις ταινίες, χαρακτηρίζοντάς τις "ελαφρές", "αφελείς"...
    Την τελευταία δεκαετία, αισθάνομαι έντονα ότι (μου) λείπει αυτό το κλίμα το ανέμελο, το ζωηρό, το χαριτωμένο. Αντίθετα, όλα μοιάζουν τόσο ψεύτικα, τόσο "καλοστημένα" (οργανωμένες παραλίες, "in" κλαμπ, προκάτ διασκέδαση), τόσο εξωπραγματικά στις τηλεοπτικές, πλέον, δημιουργίες...
    Λατρεύω (και ψάχνω μανιωδώς να ξαναδώ για πολλοστή φορά) αυτές τις παλιές ταινίες με τις αναλλοίωτα ζωηρές εικόνες, τα διαχρονικά τραγούδια, τη "μυρωδιά" και την αλμύρα της θάλασσας να ξεπηδά, θαρρείς, από τη μικρή οθόνη του τάμπλετ ή του κινητού μου (εκεί, πια, τις βλέπω! Η τηλεόρασή μου βρίσκεται σε πλήρη αχρησία).
    Τόσα καλοκαίρια
    μου 'χαν φύγει από τα χέρια
    ...

    Υπέροχες οι Γοργόνες και ανεπανάληπτοι οι Μάγκες της ταινίας!
    Και, ειδική αναφορά στην Μαρία Φωκά, την αγωνίστρια (δυστυχώς, άγνωστη η πτυχή της αυτή, μέχρι πριν λίγα χρόνια, για τους νεότερους) με τον απίστευτο δυναμισμό στο βλέμμα και τη φωνή της, ακόμη και στους τελευταίους ρόλους της ζωής της.

    Να είσαι καλά για το όμορφο αφιέρωμα, Γιάννη!
    Καλή συνέχεια στην ημέρα σου και καλό Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα σου Ρούλα μου.
      "Τόσα καλοκαίρια, μου 'χαν φύγει από τα χέρια...."
      Το σκέφτηκες αλήθεια αυτό άραγε ; πόση αλήθεια κρύβει. Πόση πίκρα βγάζει η σημερινή του επαληθευση έτσι ; πόση θλίψη γεννάει ;
      Πόσες στιγμές αφήσαμε να φύγουν μέσα από τα χέρια μας ; πόσες κάψαμε, σνομπάραμε, σπαταλήσαμε ανέξοδα.
      Εκείνη την εποχή αλλά δυστυχώς και σήμερα, υπάρχουν πολλοί σνομπ και "δήθεν" της βαριάς κουλτούρας και καλά που απαξιώνουν αυτά τα απλοϊκά σενάρια.
      Σε ρωτώ όμως. Πως αυτές οι ταινίες διατήρησαν την αναγνωρισιμότητά τους και την διαχρονικότητά τους σε σχέση π.χ. με τον "Μελισσοκόμο". Εμ ;
      Δεν ξέρω, τώρα νοστάλγησα πολλά.
      Σε φιλώ και σε ευχαριστώ απ την καρδιά μου γιατί μου έδωσες κάπου έμπνευση για κάτι μεταγενέστερο.

      Διαγραφή